Tomasz

Introwertyk z powołania. Od dziecka czułem bardziej związek z humanizmem niż naukami ścisłymi...zamiast obliczać sinusy cosinusy czy też ile Ala ma kotów... Wolałem zamykać się w swoim świecie i wymyślać nowe historie. Po latach przyszedł jednak czas na wyrwanie się ze stagnacji, zrozumiałem że "dzielenie się radością i smutkiem dnia codziennego z kimś kogo się kocha "jest czymś czego pragnę... i choć wydaje się to być oczywiste... to jedno proste zdanie zdaje się być wyznacznikiem udanego związku. Wieczorne spacery...dobry film czy poranna kawa potrafią dawać radość ale nabiorą tego najbardziej magicznego smaku rozkoszując się nimi wspólnie 👋👋👋

Hmm szukam kogoś przy kim będę mógł być sobą...bez udawania, bez ciągłego "bycia idealnym". Po za tym poczucie bezpieczeństwa...swoboda w rozmowie i świadomość że mogę liczyć na drugą osobę tak jak ona może liczyć na mnie. Partnerki z którą można śmiać się do łez i spokojnie posiedzieć w ciszy po ciężkim dniu. Kogoś kto potrafi rozmawiać o problemach a nie uciekać od nich. Zdecydowanie nie szukam ideału a kogoś prawdziwego z wadami i zaletami, kogoś kto chce budować związek oparty na zaufaniu , wsparciu i zwyczajnej codziennej bliskości.